Διαδρομές: Επιλέξτε δρόμους που ταιριάζουν στη μέρα οδήγησης

Διαβάστε τον δρόμο πριν τον οδηγήσετε

Κάθε διαδρομή έχει έναν χαρακτήρα που η απόσταση από μόνη της κρύβει. Πριν προσθέσετε έναν δρόμο σε ένα πλάνο, απαντήστε σε τέσσερις ερωτήσεις. Πόσο απότομος και στενός είναι; Ποια είναι πιθανόν η επιφάνεια και αλλάζει με τον καιρό; Πότε είναι ανοιχτός και πότε είναι πολυσύχναστος; Πού βρίσκονται τα καύσιμα, το φαγητό και τα καταλύματα κατά μήκος του; Οι απαντήσεις δείχνουν πόση ενέργεια θα απαιτήσει ο δρόμος, κάτι που με τη σειρά του δείχνει πού εντάσσεται μέσα στη μέρα.

Ένας κανόνας που ακολουθούμε: βάλτε το πιο απαιτητικό τμήμα της ημέρας στο πρώτο μισό, όταν η συγκέντρωση είναι υψηλή και το φως είναι μακρύ. Οι φουρκέτες, το χαλίκι και οι άγνωστοι δρόμοι μονής λωρίδας χρειάζονται φρέσκια προσοχή. Αφήστε τον κεντρικό δρόμο, την αυτοκινητόδρομο ή τη χαλαρή διαδρομή στην κοιλάδα για το τέλος του απογεύματος, όταν η προσοχή σας φυσιολογικά αραιώνει.

Ορεινά περάσματα: νωρίς, χωρίς βιασύνη και ανάλογα με την εποχή

Τα ψηλά περάσματα είναι ο λόγος που πολλοί οδηγοί κάνουν touring, και ανταμείβουν την υπομονή. Τα περισσότερα κλείνουν τον χειμώνα, και οι ημερομηνίες ανοίγματος αλλάζουν ανάλογα με το χιόνι. Ο Grossglockner High Alpine Road στην Αυστρία έχει μήκος 48 km με 36 φουρκέτες, είναι δρόμος με διόδια και συνήθως είναι ανοιχτός από τις αρχές Μαΐου έως τις αρχές Νοεμβρίου. Το Stelvio Pass της Ιταλίας φτάνει τα 2,757 m, με 48 αριθμημένες φουρκέτες στην ανατολική πλευρά από το Prato allo Stelvio. Και τα δύο είναι γεμάτα τα Σαββατοκύριακα του καλοκαιριού· μια αναχώρηση καθημερινή πριν τις 9 π.μ. αλλάζει εντελώς την εμπειρία.

Το Transfăgărășan (DN7C) της Ρουμανίας ανεβαίνει στα 2,042 m κοντά στη λίμνη Bâlea και είναι συνήθως ανοιχτό μόνο από τις αρχές Ιουλίου έως το τέλος Οκτωβρίου. Τα απογευματινά σύννεφα μπορούν να μειώσουν την ορατότητα σε λίγα μέτρα κοντά στην κορυφή, γι' αυτό σχεδιάστε να διασχίσετε το πέρασμα το πρωί και αντιμετωπίστε το τούνελ και τη λίμνη ως φυσική μεσημεριανή στάση.

Στη Νορβηγία, το Trollstigen στον Rv63 ανεβαίνει μέσα από 11 φουρκέτες και αποτελεί μέρος της Εθνικής Τουριστικής Διαδρομής Geiranger–Trollstigen. Οι κλίσεις φτάνουν περίπου το 9 τοις εκατό, λεωφορεία χρησιμοποιούν τον δρόμο και κλείνει τον χειμώνα. Συνδυάστε τον με τα πλοία αντί να παλεύετε με το ρολόι· οι διαβάσεις με το φέρι είναι από τα πιο ξεκούραστα λεπτά ενός νορβηγικού ταξιδιού.

Μακρινοί γραφικοί δρόμοι: ο ρυθμός ορίζεται από τον ίδιο τον δρόμο

Ορισμένοι δρόμοι επιβάλλουν σιωπηλά έναν σκεπτικό ρυθμό. Το Blue Ridge Parkway διασχίζει 469 μίλια μέσα από τη Βιρτζίνια και τη Βόρεια Καρολίνα, με μέγιστο όριο ταχύτητας 45 μίλια την ώρα και χωρίς εμπορική κυκλοφορία. Στο ίδιο το Parkway δεν πωλείται καύσιμο, οπότε οι οδηγοί βγαίνουν στις κοντινές πόλεις. Σχεδιάστε τρεις ή τέσσερις μέρες και όχι δύο.

Το North Coast 500 της Σκωτίας έχει μήκος 516 μίλια, σε μεγάλο μέρος του σε δρόμους μονής λωρίδας με σημεία προσπέρασης. Το Bealach na Bà, που ανεβαίνει στα 626 m με κλίσεις περίπου 20 τοις εκατό, δεν είναι δρόμος για να τον αντιμετωπίσετε κουρασμένοι, βρεγμένοι ή βιαστικοί. Τραβηχτείτε στα σημεία προσπέρασης για να περάσει η ταχύτερη κυκλοφορία και περιμένετε ζώα στον δρόμο.

Πιο μακριά, η Ruta 40 της Αργεντινής διασχίζει πάνω από 5,000 km κατά μήκος των Άνδεων, με μεγάλα τμήματα από χαλίκι και μεγάλα κενά ανάμεσα στα σημεία εξυπηρέτησης στην Παταγονία, ενώ ο Dalton Highway της Αλάσκας έχει κενό περίπου 240 μιλίων χωρίς υπηρεσίες ανάμεσα στο Coldfoot και το Deadhorse. Πρόκειται για δρόμους αποστολών: χρειάζονται εφεδρικό καύσιμο, εφεδρικές μέρες και ειλικρινή εκτίμηση της δεξιότητάς σας εκτός ασφάλτου.

Στάσεις δίπλα στον δρόμο που αξίζουν τη θέση τους

Οι στάσεις παρακάτω αξίζει να οργανώσετε γύρω τους μια ολόκληρη μέρα, επειδή βρίσκονται φυσικά εκεί όπου ο οδηγός χρειάζεται διάλειμμα.